به گزارش مشکین سلام، محمود عباسزاده در وبلاگ اشارت نوشت: ديروز طي مطلبي در وصف و معرفي كساني كه راي خود را در مقابل يك وعده غذا يا مقداري پول يا يك كيسه برنج معامله مي كنند از كليد واژه ” بردگان انتخاباتي” و ” راي داران اراده ندار” استفاده كردم، گويا ظاهرا اين نامگذاري بر مذاق برخي ها خوش نيامده است ! نگارنده با كساني كه اقدام به خريد راي كردند و كساني كه راي خود را فروختند كاري ندارم چون طبيعي است كه اين دو قشر از اين نامگذاري خوشحال نخواهند شد چون حتي هيچ دزدي  هم خوشش  نمي آيد كه او را ” دزد ” معرفي كنند،  اصلا بطور كلي هيچ مجرمي دوست ندارد در جامعه به عنوان مجرم معرفي شود.
اما در اين بين ظاهرا يك عده اي از اين نامگذاري ناراحت شده و شروع به جوسازي كرده اند كه پيش از اين خودشان را روشنفكر و مصلح و اهل رسانه و فكر معرفي كرده و يا اداي آن را در مي آورند!
بنده با دلالان بازار راي چه خريدارش باشد و چه فروشنده اش ، كاري ندارم ، اما از همين روشن فكر نماها صادقانه سئوالي دارم و تشكرمي كنم اگر بزرگواري نموده پاسخ بگويند ، بطور مثال هفتم اسفند ماه عوامل يكي از كانديداهاي خيلي محترم و پولدار حدود ٥٠ نفر زن را از محله مير اشرف اردبيل اجير كرده و با يك دستگاه اتوبوس به روستاي اولما در بخش ارشق آورده و راي آنها را به نام همين كانديداي پولدار خيلي محترم مي گيرند و ايضا از برخي كارخانه ها و مناطق اطراف تهران و روستاهاي اهر و مغان هم همينطور!
لطفا شما عزيزان اهل مدنيت و هوش و وجدان اجتماعي خودتان بفرماييد اگر اينگونه راي فروشان محترم و مكرم را ” برده انتخاباتي ” و  “راي دار اراده ندار”  نگوييم چه بگوييم و ضمنا اگر اينگونه راي خرها را “برده داران انتخاباتي ” يا ” برده  پروران انتخاباتي ” نگوييم ، چه بگوييم؟ منتظر راهنمايي شما عزيزان هستم بسم الله!
و اينكه وظيفه مديران كشور و دلسوزان و اهل فهم جامعه در قبال پديده ” برده پروري انتخاباتي” و ” بردگان انتخاباتي ” چيست انشاالله بعدا صحبت مي كنيم.