طی سال های اخیر شاهد سیل مهاجرت از روستاهای بخش ارشق به سایر نقاط کشور و به خصوص تهران بوده ایم به نحوی که جمعیت بخش ارشق از سی هزار نفر در سال های نه چندان دور به ۱۳هزار نفر رسیده است و این در حالی است که علیرغم ایجاد امکانات اولیه در روستاهای منطقه مهاجرت همچنان روند افزایشی داشته و بیم آن می رود در سال های آتی روستاهای ارشق که منبع تولید محصولات کشاورزی و دامی هستند خالی از سکنه شود.یکی از مهمترین تاثیرات مهاجرت روستائیان به شهر پیامدهای زیانبار اقتصادی است. براساس تحقیقات میدانی مهاجرت روستائیان به شهر به تدریج باعث نابودی کشاورزی، دامداری و باغبانی شده و زمینه واردات محصولات کشاورزی و لبنی را فراهم کرده که نتیجه آن خروج ارز و سرمایه های مالی از کشور است.از سوی دیگر مهاجرت روستائیان به شهرباعث گسترش بخش غیررسمی اقتصاد و افزایش شغل های کاذب و انگلی و کارهای غیرتولیدی چون دست فروشی، سیگار فروشی و غیره می شود. با توجه به اینکه اغلب مهاجرین روستایی فاقد مهارت هستند باعث بی ثباتی شغلی در شهرها می شوند.روانشناسان معتقدند خروج از محیط سنتی و ورود به محیطی جدید با فرهنگ و آداب و رسوم متفاوت جدا از اینکه روستائیان را در برخورد با وضعیت موجود دچار آشفتگی روحی و روانی می کند زمینه بی هویتی و خروج از چارچوب های فرهنگی و ارزشی را فراهم می کند.نتایج تحقیقات نشان میدهد برخورد خرده فرهنگ های متفاوت در موضوع مهاجرت اغلب باعث ضعف اعتقادات روستائیان، از هم گسیختگی فکری، افزایش شکاف نسلی بین والدین و فرزندان می شود که در موضوع شکاف نسلی کاهش اقتدار والدین و ناتوانی آنها در کنترل فرزندان در محیط جدید یکی از تبعات منفی مهاجرت است که زمینه را برای انواع وقوع جرم و بزهکاری نیز فراهم می کند.بی شک مهاجرت روستائیان از منطقه آسیب‌های جبران‌ناپذیری را به این شهرستان وارد می‌آورد که می توان آن در سه زمینه مورد بررسی قرار داد: نسبت به مبدا مهاجرت (روستاها)، نسبت به مقصد مهاجرت (شهرها) و نسبت به کل کشور.با توجه به موارد ذکر شده و تبعات سنگین افزایش لجام گسیخته سیل مهاجرت از بخش ارشق از مسئولان امر انتظار می رود با توجه به پتانسیل های قوی منطقه که شرح آن از حوصله بحث خارج است با ایجاد تعادل اقتصادی در روستاهای منطقه و ایجاد اشتغال پایدار در روستاها از شیب تند مهاجرت در منطقه کاسته و زمینه مهاجرت معکوس به روستاها را فراهم آورند چرا که صرف از نظر کلیه پیامدهای اجتماعی و فرهنگی این پدیده نه چندان مطلوب اجتماعی، کاهش جمعیت باعث کاهش اعتبارات اختصاصی به بخش شده و شاهد وضعیتی خواهیم بود که در این دو دهه اخیر در منطقه حاکم بوده است.